O diecie

 ANATOMIA CZWORONOGA

Budowa szczęk i układu pokarmowego, wiele nam mówią o potrzebach żywieniowych i sposobie trawienia.

Budowa szczęk:

Pies nie jest w stanie wykonywać zębami ruchów poziomych, nie jest więc w stanie rozdrabniać pokarmu tak jak my. Ruchy psiej szczęki odbywają się tylko w pionie, co oznacza że pies potrafi gryźć, szarpać i połykać pokarm, ale nie przeżuwać czy rozdrabniać.W ślinie psa nie ma amylazy – enzymu który rozkłada węglowodany, ani żadnych innych enzymów. Jedyną funkcją śliny jest nawilżenie pokarmu, aby łatwiej przeszedł do żołądka.

Układ pokarmowy:

Jest bardzo krótki, ok. 80% procesu trawienia odbywa się w żołądku, który również magazynuje pokarm. Pełny żołądek może ważyć nawet do 50% wagi psa. Aby wypełnić żołądek (dorosłego) psa, musiałby zjeść 4-5% wagi swojego ciała. Gdy żołądek jest pusty, kurczy się.Na ściankach żołądka znajdują się kosmki, które dotykane przez pokarm od wewnątrz, zaczynają wydzielać enzymy żołądkowe. Jeśli w żołądku znajduje się sucha karma, nie wypełnia ona żołądka i produkcja enzymów nie jest uruchamiana, lub nie jest uruchamiana w pełni, a pH jest ok. 3-4. Prawidłowe pH żołądka psa powinno wynosić 1, wtedy organizm jest w stanie poradzić sobie z bakteriami, z trawieniem dużych kawałków mięsa i kości. Takie pH mają psy żywione surowym pokarmem. Proces trawienia naturalnego pokarmu (surowe mięso, kości) trwa ok. 24 godzin, trawienie suchej karmy trwa dużo dłużej. U psów, wątroba nie pracuje w tym samym czasie co żołądek. Jeśli trwa proces trawienia – a u psów karmionych 2-3 razy dziennie, trwa cały czas, wątroba nie ma kiedy się „włączyć” i rozłożyć tłuszcze na energię. Przy pełnym żołądku mniejsze jest ryzyko skrętu, gdyż najedzony pies ma mniejszą tendencję do biegania, a w jamie brzusznej nie ma miejsca, aby żołądek mógł się przekręcić. Mięso trawione jest w żołądku, warzywa i owoce w jelitach. Pies nie jest w stanie strawić celulozy w komórkach roślinnych, więc ta cześć posiłku powinna być dostarczona w stanie maksymalnie roztartym. W naturze pies/wilk je rośliny, pozyskując je głównie z żołądków roślinożerców, gdzie są już wstępnie strawione.  

BARF A "CHRUPKI"  

 

Zalety "chrupek" :

- ułatwione transportowanie, przechowywanie i podawanie  

 

Zalety BARF :

- eliminacja alergii

- eliminacja zachowań agresywnych i lękowych

- zdrowsza sierść, trzustka i nerki

- zwiększona odporność, siła i energia

- zwiększony hormon "szczęścia" (tryptofan w mięsie zwiększa poziom serotoniny) 

- intensywna pigmentacja  

Porównanie obu:

1. Brak amylazy w ślinie powoduje, że pozostawione na zębach okruchy z suchej karmy nie są rozkładane. Nieczyszczone zęby zaczynają pokrywać się kamieniem nazębnym, dochodzi do chorób dziąseł, a stamtąd bakterie mają łatwą drogę do układu krwionośnego, przedostając się do reszty organizmu. Mięso i kości nie pozostawiają resztek, a gryzienie kości dodatkowo pozwala oczyścić zęby, pies nie ma nieprzyjemnego zapachu z pyska.

2. Brakujące w suchej karmie jakieś składniki (lub w złych proporcjach), brakują w każdym posiłku psa !!! Zaletą diety BARF jest różnorodność, podajemy różne rodzaje mięsa, warzyw i owoców. Dieta jest bilansowana w trybie np. tygodnia, a nie każdego posiłku.

3. Składnik występujący w największej ilości suchych karm to zboża. Białko zwierzęce jest 6 razy lepiej przyswajalne przez psa niż roślinne. Jeśli więc zawartość białka w karmie jest odpowiednia, to i tak nie jest ono w pełni przyswajane przez psa. Dodatkowo zawiera niepotrzebne dla psa węglowodany, których trawienie obciąża jelita i podnosi ciśnienie krwi

4. Zawartość wody w surowym mięsie to ok. 60%, sucha karma nie zawiera jej wcale. To oznacza że pies karmiony suchym pokarmem będzie pił więcej wody, rozcieńczając i tak słabe enzymy żołądkowe. Oznacza to również, że aby był w pełni najedzony, musiałby zjeść o wiele więcej niż potrzebuje. Posiłki naturalne są większe objętościowo, co sprawia że pies czuje się naprawdę syty.

5. Przyswajalność naturalnego pokarmu jest prawie 100 % - owa, więc odchody psów żywionych surowym mięsem są mniejsze i bardziej zwarte i naturalnie oczyszczają gruczoły około odbytowe niż na suchej karmie. Ich rozkład na zewn. też jest przyspieszony.

6. Pies ma naturalną potrzebę szarpania, gryzienia, wydzierania. Doskonale spełnia tę potrzebę w trakcie posiłku z kością czy mięsem. Żywiąc się suchą karmą, pies będzie ją spełniał na otoczeniu (meblach, drzewach itp.)

7. Pies na surowym mięsie na niskie pH żołądka, dzięki czemu może bez przeszkód pić wodę z kałuży, czy zjeść nieświeże mięso, jego żołądek poradzi sobie z bakteriami. Pies na suchym pokarmie nie ma takiej odporności.

8. Podczas gryzienia kości, następuje stymulacja węchu, ale również mózgu. Pies musi wykombinować jak ową kość obgryźć, jak dobrać się do szpiku, jak najwygodniej ją trzymać. Sucha karma nie stymuluje psa.

9. Skład podany na opakowaniu suchej karmy, tak naprawdę nie wiele mówi nam o jej zawartości. Podając naturalny pokarm, w dużo większym stopniu kontrolujemy to, co nasz pies zjada.    

 

SKŁAD CHRUPEK, A RZECZYWISTOŚĆ:  

1. Etykieta  suchej karmy jest ważna 5 lat, nawet jeśli producent zmienił jej skład, może używać nieaktualnych etykiet legalnie.

2. Na opakowaniach do 10 kg - nie ma wymogu podawania pełnego składu produktu.

3. Jeśli ostatni producent nie dodał do produktu konserwantów, to może umieścić na opakowaniu informację „nie zawiera konserwantów”, ale to nie znaczy że ich tam nie ma. To tylko oznacza że końcowy producent ich nie dodał, ale mógł to zrobić dostawca półproduktów, czyli np.: mięso dodane do karmy mogło już zawierać konserwanty, ale na opakowaniu tego niestety nie przeczytamy.

4. Wartość odżywcza czy energetyczna ma normę o widełkach +/- 500 % - czyli o tyle może się (zgodnie z prawem) różnić od tej podanej na opakowaniu.

5. Deklarowana zawartość składników, dotyczy karmy przed poddaniem jej obróbce termicznej. Co to oznacza? Ponieważ mięso to głównie woda, po jej odparowaniu w trakcie obróbki termicznej, trzeba czymś uzupełnić wagę produktu. Poniżej przykład jak zmieniają się składowe :   

                               Jak widać powyżej ilość % białka mięsnego drastycznie spada po obróbce termicznej i jest zastępowana innymi tanimi komponentami jak np. mączka kostna, kukurydza itp. To i tak dość optymistyczne, gdyż większość producentów karm deklaruje zawartość mięsa na poziomie 20%.

6. Umieszczenie faktycznego, końcowego składu na opakowaniu - wymaga specjalnego zezwolenia, gdyż jest to odstępstwo od przepisów 

7. Suche karmy mogą zawierać konserwanty, których rakotwórcze działanie jest potwierdzone badaniami i które są zabronione w żywności dla ludzi. Lista jest długa, ale te najgroźniejsze to: BHA, BHT, E320, E321, E324.

8. Mięso w karmie, to zazwyczaj mączka z kurczaka (a nie mączka z mięsa z kurczaka), czyli tak naprawdę to, co nie da się sprzedać, czyli pióra, grzebienie i dzioby. O tym czy w karmie jest mięso czy pióra, najlepiej sprawdzić patrząc na ilość popiołu w składzie. Do 3% - mączka może być z całego kurczaka, powyżej 3% - mączka jest robiona z odpadów.

9. Producenci mają wymóg podawania składu w kolejności od największej zawartości,więc stosują technikę rozbijania gorszych/tańszych składników na drobne, tak aby uzyskać je w mniejszych ilościach i móc przesunąć na dalsze miejsca w składzie. Np. kukurydza, mączka kukurydziana i gluten kukurydziany wszystkie zdarzają się w jednej karmie. Po zsumowaniu może okazać się, że to właśnie kukurydza jest głównym składnikiem karmy, nawet tej zaczynającej się od mięsa w składzie.  

 

ZMIANA DIETY  

Chcąc zmienić sposób żywienia z suchej karmy na BARF, zaczynamy od mielonych żołądków wołowych lub baranich (dla alergików). Ten etap powinien trwać od tygodnia do dwóch tygodni. Pozwoli to obniżyć pH żołądka do 1 oraz wspomóc go w produkcji enzymów żołądkowych, dostarczając je z zewnątrz, aby żołądek był w stanie poradzić sobie z kośćmi i dużymi kawałkami mięsa. Na tym etapie możemy spodziewać się wymiotów, biegunek lub zaparć, co jest jednak całkowicie normalne i nie powinno nas martwić. Organizm zwierzęcia oczyszcza się oraz "przestawia" na inny rodzaj pożywienia.

Dopiero po tym etapie możemy rozpocząć normalne żywienie.

Dla dorosłego psa o normalnym stopniu aktywności fizycznej przyjmuje się dzienne zapotrzebowanie na pokarm na poziomie 2% masy ciała. Stąd, przykładowo, dla psa ważącego 30 kg dzienna porcja pokarmu to 600 g. Ilość tę można dowolnie modyfikować (zmniejszać lub zwiększać) w oparciu o zachowanie organizmu psa (nadmierna utrata/przybieranie na wadze).

Dla psów dorosłych o wyższym stopniu aktywności przyjmuje się następująco: aktywny - 2,5%, bardzo aktywny - 3%, pracujący - 4%.

Dla psa w wieku do 6 miesięcy przyjmuje się dzienne zapotrzebowanie na pokarm na poziomie 2-3% masy ciała dorosłych osobników. Określenie dawki pokarmu łatwiejsze jest więc w przypadku psów rasowych, natomiast jeżeli nie jesteśmy pewni jakiej rasy jest nasz szczeniak i nie potrafimy przewidzieć masy dorosłego psa - karmimy go porcją od 5% do maksymalnie 10% masy ciała (dla ras miniaturowych 4%). Różnica wynika z zapotrzebowania na pokarm, które wykazuje szczeniak. Należy pamiętać, że szczenięta nie powinny być w żadnym przypadku otyłe, należy raczej zadbać, by były dość smukłe. Szczeniaki karmimy od 3 do 4 razy dziennie.

Dla psa w wieku 6-12 (18 dla ras olbrzymich) miesięcy przyjmuje się dzienne zapotrzebowanie na pokarm na poziomie 2-3% masy ciała. W tym wieku szczeniaki karmimy już 2, a maksymalnie 3 razy dziennie, psa dorosłego natomiast - 1 lub 2 razy.    

 

DLACZEGO NIE SUCHA LUB GOTOWANA ?  

Sucha karma zawiera szkodliwe dodatki, konserwanty i barwniki, a także wysokoskrobiowe komponenty. Większość energii, którą otrzymuje pies, pochodzi z węglowodanów, przyczyniających się do procesów zwyrodnieniowych i alergii. W diecie BARF energia pochodzi głównie z tłuszczy i białek, a tylko w niewielkim stopniu z węglowodanów. Dodatkowo głównym składnikiem suchych karm są zboża, które nie są trawione przez psi organizm. Nie daj się oszukać - producent suchych karm nie musi podawać, skąd pochodzi mięso użyte do ich produkcji. Na przykładowe 30% mięsa w suchej karmie przypadać mogą jedynie pióra lub zmielone resztki nie nadające się do konsumpcji! Podczas obróbki cieplnej pożywienie zostaje pozbawione wartości odżywczych, w tym cennych enzymów i kwasów tłuszczowych. Te ostatnie, zniszczone przez wysoką temperaturę i tlen, stają się truciznami, czyniącymi nieodwracalne szkody w organizmie. Gotowanie niszczy wiele witamin, minerałów i podstawowych aminokwasów. Dodatkowo kości poddane obróbce cieplnej łamią się w niepożądany i niebezpieczny dla psa sposób. Spożywanie ich grozi poważnym uszczerbkiem na zdrowiu lub nawet śmiercią zwierzęcia (odłamki kostne wbijają się w przełyk, jelita i żołądek psa).  

 

PROBLEM Z TOLERANCJĄ KOŚCI  

U niektórych psów pojawia się problem z trawieniem całych kości - występują nagłe i gwałtowne wymioty lub długotrwałe zaparcia. W diecie BARF możliwe jest jednak podawanie zmielonych kości - zmieszanych razem z mięsem (w ofercie). Kości poddane takiej obróbce zachowują wszystkie swoje składniki odżywcze, jednocześnie nie powodując spustoszenia w psim systemie trawiennym. Jeżeli pies nie toleruje kości zmielonych, możemy zastąpić je również sproszkowanymi skorupkami jaj.  

 

BARF, A KOTY  

Również koty, tak samo jak psy - mogą być żywione dietą BARF. Przejście na tę dietę jest w przypadku kotów trudniejsze, niemniej jednak całkowicie możliwe. Proces zmiany pożywienia jest zdecydowanie wolniejszy.  

 

ŻYWIENIE "STARSZAKA"  

Zapotrzebowanie na energię psów w starszym wieku znacznie maleje, dlatego ważne jest odpowiednie zmniejszenie dziennej porcji pokarmu, by zapobiec gromadzeniu się niechcianej tkanki tłuszczowej. Nadwaga niesie za sobą ryzyko wielu chorób, szczególnie groźnych dla psów w podeszłym wieku - niewydolności sercowej, problemów ze stawami (zwłaszcza u większych ras), zaburzeń krążenia czy cukrzycy.

Porcję pokarmu należy odpowiednio zmniejszyć, zwłaszcza, jeśli zaobserwujemy przyrost wagi naszego psa. Psy starsze, ze względu na częstsze problemy z uzębieniem mogą mieć problem z gryzieniem twardych kości, dlatego warto podawać je w formie zmielonej (w ofercie sklepu) lub, by zapewnić psu komfort żucia oraz utrzymywać zęby w czystości, zastąpić je chrząstkami (np. golonko indycze, kolanka cielęce) czy innymi naturalnymi, ale bardziej miękkimi gryzakami (np. tchawice).

Starzenie się ma także wpływ na cały układ trawienny psa, który może nie działać tak sprawnie, jak za czasów młodości. Warto obserwować psa, by wyeliminować z diety składniki, których jego organizm już nie toleruje. Stąd dodatkowa korzyść karmienia psa surowym pokarmem - jesteśmy w stanie dokładnie stwierdzić, co szkodzi psu i po prostu odstawić dany składnik z codziennej diety pupila.

Starsze psy znajdują się w zwiększonej grupie ryzyka zachorowań na raka (info poniżej). Jeżeli pies zaczyna wykazywać problemy z poruszaniem się, oprócz podawania mu kości, warto także zadbać o odpowiednią suplementację witaminową.  

 

ŻYWIENIE ALERGIKA  

Alergia pokarmowa zdarza się u psów coraz częściej. Charakterystycznymi jej objawami, które skłaniają nas do wizyty u weterynarza, są świąd i zaczerwienienie skóry. Nasz pupil intensywnie się drapie, uszkadzając tym samym skórę.

Oczywiście przyczyn świądu może być wiele, ale w 5% przypadków odpowiedzialna jest za nią właśnie alergia pokarmowa. Alergię pokarmową trudno jest zdiagnozować. Przy podejrzeniu alergii zawsze udajmy się z psem do lekarza weterynarii, aby zbadał przyczyny niepokojących objawów. Jeśli lekarz wykluczy inne przyczyny świądu (np. atopowe zapalenie skóry, alergiczne pchle zapalenie skóry, infekcje bakteryjne itp.), można podejrzewać, że zwierzę ma uczulenie na jakiś składnik zawarty w jedzeniu.

Jedyną możliwością potwierdzenia alergii pokarmowej jest zastosowanie diety eliminacyjnej. Alergia pokarmowa jest reakcją układu odpornościowego na któryś składnik pokarmu. Do najczęstszych alergenów należą: mięso wołowe lub drobiowe, olej roślinny, skrobia, konserwanty, sztuczne dodatki, mleko itp.

Alergia powstaje wskutek długotrwałego podawania psu karmy zawierającej składnik uczulający. Dieta eliminacyjna polega na wykluczeniu z diety produktów, które mogą uczulać naszego psa. W praktyce wygląda to tak, że dotychczasowa karma musi zostać odstawiona, a w jej miejsce wprowadzamy jeden rodzaj jedzenia, którego pies do tej pory nie otrzymywał, np. mięso baranie. Przez minimum 6 tygodni karmimy psa tylko i wyłącznie tym produktem. Zabronione jest podawanie jakiegokolwiek innego pożywienia (nawet witamin i przysmaków). Jeśli po upływie 6 tygodni znikną objawy alergii (świąd, podrażnienia skóry, drapanie) oznacza to, że wybrany produkt nie zawiera alergenu i może być bezpiecznie spożywany przez psa. Kolejnym krokiem jest wprowadzenie do menu psa kolejnego składnika, np. warzywa i owoce. Przez 4 tygodnie obserwujemy, czy objawy alergii nie powracają. Jeśli nastąpi nawrót, oznacza to, że produkt ten należy wykluczyć z diety na zawsze, gdyż powoduje alergię. Jeśli niepokojących objawów brak – włączamy produkt do psiej diety jak bezpieczny. W ten sam sposób testujemy kolejne produkty (każdy kolejny składnik musi być testowany przez 4 tygodnie) i włączamy je do jadłospisu lub eliminujemy. Wymaga to dużo czasu i jest żmudne. Musimy cały czas pilnować, aby pies nie podjadał innych pokarmów. Jeśli mamy kilka zwierząt, należy bardzo uważać, aby nasz alergik nie podkradał im jedzenia. Także podczas spacerów uważać należy, aby nie dożywiał się na trawnikach i w śmietnikach.

Innym sposobem wytypowania pożywienia, które uczula naszego psa jest zastosowanie diety tzw. prowokacyjnej. Karmimy psa przetestowanym pokarmem, który nie uczula. Gdy ustąpią objawy alergii, podajemy zwierzęciu jedzenie, które według nas jest podejrzane i mogło być powodem powstania alergii pokarmowej. Jeśli w ciągu 4 tygodni wystąpią objawy alergii, oznacza to, że rzeczywiście typowana przez nas karma zawiera składniki uczulające. Usuwamy ją z menu psa.  

 

KARMY HIPOALERGICZNE

  Na rynku dostępne są gotowe karmy dla psów alergików. W swoim składzie zawierają one m.in. białko hydrolizowane (nie powodujące reakcji alergicznych), a także kwasy tłuszczowe omega-3 i omega-6, które wspomagają łagodzenie stanów zapalnych i zmniejszają swędzenie skóry. Jednak nie nadają się one zbytnio jako alternatywa dla diety eliminacyjnej, gdyż mogą zawsze zawierać składnik, który działa alergizująco na nasze zwierzę.

Oczywiście, możemy wprowadzić karmę hypoalergiczną jako jeden z kolejnych produktów w diecie eliminacyjnej i jeśli okaże się bezpieczna, podawać ją naszemu pupilowi. Dobra karma dla psa z alergią pokarmową powinna spełniać kilka warunków. Przede wszystkim liczba źródeł białka powinna być w takiej karmie ograniczona. Najlepiej, gdy zawiera ona jedno źródło wysokiej jakości białka zwierzęcego i maksymalnie dwa źródła białka pochodzenia roślinnego (to właśnie białko roślinne jest przyczyną powstawania alergii pokarmowej). Ważne jest też, aby białko zwierzęce pochodziło z mięsa, którego nasz pies nigdy wcześniej nie jadł.

Istotnym składnikiem karmy hypoalergicznej są także nienasycone kwasy tłuszczowe w odpowiedniej proporcji. Karma taka powinna też zawierać składniki wpływające korzystnie na kondycję skóry i sierści oraz zapobiegające nasilaniu się objawów alergii. Ze względu na to, że alergia pokarmowa jest chorobą nieuleczalną, musimy stosować odpowiednią dietę do końca życia zwierzęcia. Dlatego należy zwrócić uwagę, aby podawana karma była dostosowana do wieku psa. Oprócz właściwości hypoalergicznych musi zapewniać odpowiednią ilość składników odżywczych w okresie wzrostu szczeniąt (alergia pojawia się często u bardzo młodych psiaków), w wieku dorosłym, a także w okresie starzenia się psa.  

 

BARF, A CHORY PSIAK

  1. W chorobach nerek rezygnujemy z podawania kości (czy to całych, czy w formie zmielonej), by obniżyć poziom fosforu w diecie. Zamiast kości podajemy mączkę ze skorupek jaj, warto także dodatkowo suplementować psa witaminą C, unikamy natomiast suplementowania witaminami z grupy B. Zwiększamy udział w diecie warzyw zawierających karoten (np. marchew) oraz produktów bogatych w siarkę (żółtko jaja, wątroba, ryby, ser, brokuły, owoce).

2. W chorobach wątroby eliminujemy z diety czerwone mięso oraz podroby, zwiększamy natomiast udział warzyw (np. buraki, szpinak, brokuły, seler, zielone warzywa liściaste, gotowane ziemniaki). Dobrym pomysłem będzie również zwiększenie ilości węglowodanów poprzez dodawanie do mięsa ugotowanego ryżu.

Główne składniki diety stanowią: chude mięso (kurczak, indyk) oraz wysokiej jakości białko (którego ilość powinna oscylować w granicach 14-20%), np. jaja, chude ryby, niskotłuszczone jogurty i twarogi, a także produkty bogate w wapń.

 

3. Ogólne zasady karmienia psa z nowotworem:

Wszystkie posiłki powinny być surowe .

Duża ilość węglowodanów i cukrów w diecie wspiera wzrost komórek nowotworowych, dlatego bezwzględnie z diety powinny zostać wykluczone zboża i produkty skrobiowe ( ziemniaki, ryż, makaron, marchew itd), owoce oraz miód.Dlatego też suche karmy nie są dobrym rozwiązaniem przy tego typu chorobach.

Należy unikać przetworów mlecznych (za wyjątkiem jogurtu i twarogu, który może być podawany w małych ilościach).

20% diety powinno składać się z sałat, a także brokułów i boćwiny.

60% diety powinno stanowić mięso (50% mięsa i 50% kości) i kości z drobiu, królika, ryb. Należy unikać czerwonego mięsa (wołowina, bezwzględnie wieprzowina).

10% surowej wątroby z kurczaka lub królika.

10% ser z warzywami oraz olejami (szczególnie z olejem lnianym).

1-2 łyżeczki oleju z łososia lub innego rybnego.

Szczypta witaminy C dziennie.

1/2 łyżeczki oleju z wątroby dorsza.

20 mg witamin z grupy B (tutaj moim zdaniem warto skorzystać z drożdży browarniczych).

50 mg selenu.

5-10 mg cynku.

Należy zwiększyć ilość tłuszczu w diecie.

Powinno się zwiększyć podawanie kwasów Omega-3, czyli zwiększyć ilość olejów rybich (np. oleju z łososia).

Psom chorym na raka powinno się podawać 10 ml/20kg mc/ dzień oleju rybiego (np. z łososia), jeśli tolerują taką ilość.

Dodatek grasicy bydlęcej.

Można podawać: olej z kiełków pszenicy (źródło witaminy E), olej z wiesiołka (źródło kwasu gamma-linolenowego).

do góry
Sklep jest w trybie podglądu
Pokaż pełną wersję strony
Sklep internetowy Shoper.pl